bu blog platonik aşk gördü. bu blog kimi postlarını sonradan kaybetti. bu blog mezuniyet kaygısını tattı. bu blog iş bulma sevincini, çalıştığın yerden memnun olmama hayalkırıklığını tattı, bu blog siyasetten bahsedemedi. bu bülük ay pardon bu blog öğretmen anılarına, yavrum gülünecek bi' şey varsa söyleyin biz de gülelimlere şahit oldu. bu blog zonguldak'tan eskişehir'e gelirkenki sistemin çarklarının tersine tersine dönüşlerini sahibi birebir yaşarken uzaktan seyretti. bu blog bayram tatillerine, sınav streslerine, ödev yüklerine dahil oldu. bu bilog bana iki adet mis gibi arkadaş kazandırdı. bu blog kimi arkadaş zararlarını görmezden geldi. bu blog bayağı bi dedikodu duydu. bu blog benimlen bugünlere sessizce ve önemsizce usul usul geldi.

o yüzden bu bülük bana güllük güneşlik, günlük destanlık.
şimdi anladın mı yeğen?