ay başım ağrıyor. neden? eksik kalmaktan. hiç eksik kalmaktan baş ağrır mı? hem o da ne demek? eksik kalınca fazla düşünülüyor; sonra çarpışmalar, bölünmeler. bunları biliyorsundur heralde? biliyorum da baş ağrısıyla kastettiğin ne yani? eksikliğini düşüne düşüne mi bu hale geliyorsun? bilmiyorum. daha başka sorunlar olmalı. ne gibi? eksikliğin kaynağını bulmam gerek. olmayan şeyin kaynağını bulamazsın fakat. hımm.. evet..doğru.. ee napmalı? beklemeli. beklemem. yürü ozaman. boş boş yürümek bir işe yaramıyor, denedim. anneni çağır istersen. olabilir. gelenler gidiyor ki. ama bugün olana kadar asla yarın gelmiyor diyor dj. o konuda haklı olduğunu düşünüyorum. ozaman beklemen gereken durumlar varmış değil mi? bunu bana örnekle kanıtladığın için teşekkür ederim. bi' şey değil. rica ederim desen daha iyi olurdu bence. neyse artık. bu eksikliği biraz tanım.. hayır, bunu sorma, hiç de tanımlayamam. yok çünkü. hımm.. evet.. yok.. bari napıcağını söylememe izin ver. tamam. hiçbir şeyin güzel bitmediğini söylemişlerdi daha önce, bunu unutma önce. tamam dedim hadi söylesene artık. söylüyorum:

yet (kendine).
mereba,

istiyorum ki bi seferde hepsi çıksın bitsin istiyorum. bi seferde dediğim; bi bağırış, bi yürüyüş, bi koşuş, bi takla atış, bi kitap okuyuş ya da bi sarılış olabilir. bi ağlayışlar paradoks yaratmaktan başka bi işe yaramadığından listeye dahil etmiyorum bile, bok. hepsi diye de kastettiğim şeyler şunlar olsun: şüphe, üzüntü, can sıkıntısı, bokluk hissi, can sıkıntısı olsun. işte çıksın, sonra da bi daha gelmemek üzere bitsinler. bunların tam aksi düşünceleri de bana uzun uzun anlat mesela sen. ben böyle dinleyeyim. öyle bi ikna olayım ki, sakın ama sakın bi daha sorgulamıyayım. çok ikna olayım ama. sürekli bunların tam aksi düşünceleri bana kendin getireceğine söz vermelisin, tamam mı? kesinlikle sürekli olmalı fakat, asla "bi ara" değil. stop.
tahammülün son aşamalarındayım, içime hicran oluyor. birileri ölüyor, kalanlar konuşuyor. her şey haksızlıktan ibaret. mesela işlerini başkalarının üzerine rahatça yıkabilen 'ay çok tişekkür ederim'ci insan, pardon ama hiç sevimli değilsiniz aksine tam bi aptal!

çöplük gibi aklım, çok yorgunum. bok yuvasına dönmüş beynimin güzel kelimelerle süpürülmeye ihtiyacı var, stop.
ben evde yokken annemler eve yeni bi' şey alınca ve de bunu bana söylemeyince hafiften üzülürdüm biraz, hele bi' de bi' odanın falan düzenini değiştirdilerse değmeyin şu bihaber halime! benzer durumlar yaşıyorum buğaralar, benzemese de benzetmekte üstüme yoktur. ee bunu bilen arkadaşım durur mu hemen cevabı yapıştırdı:

"şu aptal benzetmelerinden vazgeç artık!"