arkadaşım arayıp 'dairede misin?' diye soruyor. 'ya dışındasındır çemberin ya da içinde yer alacaksın. kendin içindeyken kafan dışındaysa çaresi yok.." diye ben şarkı söylemiyorum tabii. hem o şarkı ne kadar da çok söylendi. bi' ara çalmaya bile çalışmıştım, çocukluk işte. neyse işte biz resmi dairenin telefonda neden olduğu yankıya gülüyoruz. yok hayır freecell oynamıyorum, diyorum. anneme de omzumun ağrıdığını söylüyorum, daha fazlası değil. yoksa finlandiyalı post-rock grubunun o enstrümantal müziklerinin "hayat, seni sever görünmekten yoruldum." diye avaz avaz bağırdığını çok net bir şekilde duyduğumu söylesem bana inanır mıydı ki? en sevdiğim yazar ölmeseydi ondan bu zavallı finlandiyalılara yardım etmesini isterdim. tam o sırada da izmitli şair durur mu pat! cevabı yapıştırdı:

"hatırlat da haziran sonlarında senin de çocukluğunu yakalım."

ölsem yeridir, diye düşündüm anlık hissiyat olmasını umaraktan.

3 yorum:

NoktasizvirguL dedi ki...

Ama sen çok ağır konuşuyorsun demedin mi izmitli şair'e ben bile okurken içime oturdu.

dilök dedi ki...

çok şey söylüyordu ama, dinlemeliydim. (:

meftun dedi ki...

ben biliyorum o "dayiredemin?!!" diye arayan arkadaşı :))