bir gamyön yükü asık surat smiley ile yollar aşan gız kahramanımız bu devirde ferhatların dağ delmediğinin çok farkındaydı. dağ delmenin modası geçmişti zaten. ülkemizin kuzeyindeki falezler ne güzelmiş öyle diye düşünürken hiç işi yoktu, tam anlamıyla. yüz yirmi kilometre yol yürüdü. ellerini neden ceplerine koyduğunu kimse anlamadı. ha evet bi' de üstüne üstelik otobüsle aştıkları sayılmıyormuş, oturuyor diye. 'ile' olmak istiyordu, 'yüzünden' oldu. 'kadar' hakkında endişelendi, çünkü eşitlik gibi görünen bitmeye meğilli bi' şeydi bu. oyunun tüm kurallarına uydu. ne oyunu lan! hayat bi' sahne geyiğine bağlayabiliriz. lan dediğim için üzgünüm, öğretmen olamadıkça dilim yozlaşıyor. mereba ben bu yazının anlatıcısı. pat! diye ortaya çıktım. kendimden üçüncü şahıs olarak bahsetmeye bayılırım, fekat dayanamadım bu sefer. şey dicem: dört yıllık üniversite eğitimim ve mezun olma yetkimle çok yaratıcı oldum ben. o asık surat smiley-leri ters goyucam, gülüyor gibi olucaklar. gözlerini de kapatıversinler canım. bazı şeylere körlük gerekiyormuş. gamyönü napsak ki? bitmeyen yollara salarım belki, yardırsın gönlünce.

Hiç yorum yok: