ingilizce öğretmeni olamazsam, öğrenci zili çalsa bile illaki susmak için öğretmen ziline kadar çığrışan çocukları yerine oturtmaya çalışan nöbetçi hoca olucam (fake job). emin adımlarla çığlıkların yükseldiği sınıfa ilerlicem, çocukları çiçek konumuna getirdikten sonra kendimce uydurduğum şeyler [daha profesyonel bir ifadeyle: insanlararası ilişkilerin bireylerde yarattığı psikolojik durumların adlandırılması] üzerine (müdüre falan) çaktırmadan ahkam kesicem. öğretmen ziline kadar. ortalama beş dakikam var. ellerimi belimde kavuşturucam. hani yakın mesafeleri (camiden eve, evden komşuya) yavaş yavaş kat'eden göbekli amcalar gibi. belki sakin tavırlarla bir tebeşir alır, az sonraki futbol maçına taktik veren teknik direktör gibi tahtaya çeşitli geometrik şekiller, oklar, x-ler, O-lar çizer ve hayata çalım atabilecekleri olası haller sunarım. 'aman ha' derim. 'dikkatli olun da hayat size çalım atmasın' derim. bir de 'heh..heh' .(tebeşiri koy ve çık artık yoksa bıyığın çıkacak.)

3 yorum:

ttku dedi ki...

biyik, ahahaha, seni hinzir ya !

meftun dedi ki...

ingilizce öğretmeni olamazsan nöbetçi öğretmen olacaksın demek.. ama olursan da yine olacaksın.. senin gibi nöbetçi öğretmenim olsa zaten hep çiçek* öğrenci olardim:))

dilök dedi ki...

tutkum: :*
özgem: çiçeksin. (: